UAI 2009

Een nieuw jaar

De UAI gaat dit jaar haar 3e werkjaar in. Na drie intensieve jaren van adoptiewerk met als uitgangspunten: bewustwording, ontwikkeling en verandering (BOV), zal de UAI ook in 2009 wederom deze tri partite in beginsel als leidraad nemen.

Onderwerpen 2009

2009 zal met name aandacht worden besteed aan de ontwikkelings en zullen verschillende onderwerpen de revue passeren. Met name de Adoptie Cursus zal één van de ankers worden om adoptie vanuit het onderwijs richting te geven. Dit jaar zal er ook aandacht besteed worden aan onderwerpen als: Adoptiezorg (waarom is dit in Nederland nog steeds niet goed geregeld), Racisme en Discriminatie (wordt stilzwijgend wel erkend maar liever niet genoemd in adoptieland), Affectieve relaties, Seksualiteit en Ouderschap (de effecten van het geadopteerd zijn op de interpersonlijke vraagstukken).

Beleid

De UAI zal zich verder blijven inzetten voor een evenredige participatie en vertegenwoordiging van geadopteerden op maatschappelijk, politiek en wetenschappelijk niveau waar met name visie, beleid en onderzoek wordt vorm gegeven door veelal partijen die eigen (directe) belangen hebben bij adoptie of het beleid ervan. Zo zullen ook dit jaar weer beleidsnotities en aanbevelingen worden geschreven over diverse onderwerpen die het adoptieveld aangaan.

Activiteiten

Buiten de eigen Zorg activiteiten zal de UAI zich onder andere wederom inzetten om ook dit jaar de landelijke Dag van de Nationale Adoptiedialoog (DNA) III te organiseren. Tevens is het de bedoeling dit jaar, na een jaar van afwezigheid de studiedagen weer in te lassen en deel te nemen aan diverse andere studie-activiteiten van diverse andere belangenpartijen in adoptieland.

Tot Slot

De UAI kan niet bestaan zonder input van geadopteerden, (afstands)ouders en adoptie-ouders en andere belanghebbenden. Iedereen die zich op de een of andere manier betrokken voelt bij adoptie is van harte uitgenodigd om zich te laten horen/zien over datgene wat hen allen aan het hart gaat.

Met vriendelijke groet,

Het bestuur van de UAI

Welkom bij de UAI

Den Haag, januari 2009

Hilbrand Westra voor IS, foto Anneke Hymmen

Geachte Bezoeker,

Adoptie wordt vaak gepresenteerd als een succesvolle en levensreddende interventie voor kinderen. Maar wat vaak als een humanitaire daad wordt gezien, heeft vaak directe raakvlakken met religieuze, maatschappelijke en sociaal economische omstandigheden en ontwikkelingen in landen van herkomst en 'ontvangende' landen. Ze zijn contextueel verbonden en hebben een mondiale correlatie met elkaar. Zo bestaan duidelijke verbanden tussen welvaartsvraagstukken in de Westerse wereld en (kunstmatig) in stand gehouden (sociale) armoede waardoor ongelijkheid in niet Westerse landen er onder andere ertoe hebben geleid dat (interlandeljke) adoptie in grote aantallen heeft kunnen plaats vinden.

Te vaak, wordt er gefocust op de positieve fysieke en psycho-sociale ontwikkelingen van adoptiekinderen. Bijvoorbeeld ten opzichte van zogeheten 'achterblijvers'. Maar de consequenties van deze diaspora op de langere termijn, met name voor volwassen geadopteerden en de generaties daarna, worden meestal niet vermeld. In het ergste geval zelfs ontkend en gebagataliseerd. Niet in de laatste plaats door geadopteerden zelf. Ook wordt vaak vergeten, dat kinderen letterlijk en figuurlijk komen te overlijden gedurende het eigenlijke adoptieproces; in 'adoption transfer/waitingrooms' van luchthavens en 'transfer stations' en in vliegtuigen op weg naar het adoptieland. Daarnaast toont een Zweeds onderzoek aan; dat een relatief grote groep geadopteerden op volwassen leeftijd een problematische periode meemaken en zelfs vaker komt te overlijden. Met name door zelfdoding.

Adoptie is geen 'life style' product maar in principe een dramatische menselijke gebeurtenis waar serieus en met innerlijke bewustwording naar gekeken en gehandeld dient te worden. In de eerste plaats door hen die in directe zin verantwoordelijk zijn voor de adopties; adoptieouders, overheden, betrokken instanties en bemiddelaars. - Yi Jun van Rijn in 'Adoptie, de internationale ontkenning' 1999

Adoptie

Sinds het bestaan van (juridische) adoptie staat het adopteren van niet verwante kinderen ter discussie. Nederland kent sinds 1956 een adoptiewetgeving en pas sinds begin jaren zeventig de aanvulling voor de internationale adopties, ook wel interlandelijke adoptie genoemd. Desondanks wordt adoptie gekenschets als iets van alle tijden. Religieuze en idealistische motieven (Jan de Hartog, Pearl Buck en Holt) hebben zogenaamde adoptiemythes in de wereld geholpen die vaak feitelijk geen adopties waren. Zoals het bijbelse verhaal van Mozes. En wat te denken over de vroege tekenen van 'kinderhandel en 'childtrafficking' in Hector Malot zijn bekendste verhaal 'Remi' uit; 'Alleen op de wereld'. Tevens een voorbeeld van een vroegtijdig 'Spoorloos' verhaal dat menigeen wereldwijd geboeid heeft.

Wat in beginsel bedoeld was als een toepassing van een noodmaatregel en een humanitaire interventie, is adoptie veelal verworden tot een verworven recht en een faciliteit voor maatschappelijke ontwikkelingen door een steeds groter groeiende groep van ongewenste (homoseksuele) kinderloze echtparen in de westerse wereld. Daarnaast, maar niet minder van belang, spelen ook persoonlijk gewin, demografische onderwerpen en de maakbaarheid van de samenleving zoals; uitbuiting van kinderen, de versnelde vergrijzing en de consumptiemaatschappij, vaak ongezien, een grote rol in het politieke en maatschappelijke adoptiedebat.

Sinds de laatste jaren is het onderwerp adoptie in het algemeen, en interlandelijke adoptie in het bijzonder, onder zware druk komen te staan. Met name door diverse ontwikkelingen in binnen - en buitenland. Steeds vaker wordt adoptie in verband gebracht met geforceerde afstandsverklaringen - door druk op veelal jonge moeders - kinderhandel, seksueel misbruik, sociaal-psychologische mishandeling en kinderpornografie. Dit heeft er onder ander toe geleid, dat er een heftige (inter)nationaal debat is los gebarsten over de legitimiteit van adoptie. Desondanks is de drijfveer van het vormen van een eigen gezinsleven, onder het mom van het redden van kinderen, een weerbarstig fenomeen gebleken.

Gevolgen

Vaak worden de - met name intrinsieke en dus niet geziene - (lange termijn) gevolgen voor geadopteerden, gemakshalve, vaak vergeten. De eerste generatie geadopteerden die er nu achter komen dat; hun adoptiepapieren zijn vervalst, hun adoptieprocedure incorrect is verlopen - onder andere met medeweten van adoptie en-privébemiddelaars (advocaten en tussenpersonen) en via moeizaam te controleren kanalen van zogeheten zelfdoeners, waardoor tot op de dag van vandaag kinderen worden geadopteerd (en verhandeld) - ervaren steeds vaker de letterlijke en figuurlijk ontkenning van verantwoordelijkheid door alle betrokken partijen tot aan de eigen adoptiefamilie toe.

De geadopteerden die afgelopen jaren dit alles op persoonlijke titel aanhangig hebben proberen te maken, creeërden hierdoor een onhoudbare positie voor henzelf door de tegendruk van een machtig, religieus, politieke en -maatschappelijk blok die gevoed wordt door een ander belang en een bijna niet uit te roeien redderssyndroom en/of de adoptiemythe dat; alle ter adoptie 'aangeboden' kinderen, toekomstloze wezens zouden zijn. Vele van deze geadopteerden die op onderzoek zijn uitgegaan, hebben moeten constateren dat ze uiteindelijk aan hun lot zijn overgelaten en wederom 'het kind van de rekening' werden. De UAI wil onder andere voorkomen, dat deze geadopteerden in het niemandsland van adoptie terecht komen.

Het is mede door de toename van officieuze 'international adoption watchers' - bij gebrek aan een onafhankelijk internationaal toezichthoudend orgaan met een wetgevende en controlerende macht (met sanctionerende bevoegdheid onder het internationaal strafrecht) - en de invloed van, onder andere, een steeds groter groeiende groep van internationale samenwerkende volwassen geadopteerden te danken, dat het zogeheten adoptieveld heftig in beroering is gebracht. Voor en tegenstanders raakten met elkaar in een verhitte emotionele en complexe discussie. Verwensingen en bedreigingen - ook aan het adres van de UAI - bleven niet achterwege. Kinderhandel en de link met ook hedendaagse adopties worden steeds duidelijker en pijnlijker. Waardoor op alle niveaus van de samenleving de informatie die tot nieuwe feiten kunnen leiden, behoedzaam worden herschreven, vervalst, verdonkeremaand of zelfs vernietigd.

UAI

De UAI is niet tegen adoptie maar stelt het gemak waarmee wereldwijd adoptiewetgevingen eenzijdig worden vormgegeven, geaccepteerd en geïmplementeerd - waardoor rechten van hele bevolkingsgroepen, met name (jonge) ouders in het land van herkomst, met voeten worden getreden - ter discussie. De UAI verbaast zich al jaren over het feit, dat er altijd meer aandacht, ruimte en geld voorhanden is voor de rechten van (aspirant)adoptieouders dan voor ouders, kinderen en geadopteerden. De UAI maakt zich onder andere hard voor een betere balans en focus op het gebied van mensenrechten aangaande deze groep mensen.

Met het oog op een nieuwe generatie kinderen die adoptiegereed (adoptable) worden gemaakt (freed for) of worden gelocaliseerd (and located) voor (interlandelijke) adoptie wil de UAI zich met name inzetten. Om voor deze groep een grotere kans te creeëren om bij hun families en/of locale omgeving te kunnen blijven wonen, is het noodzakelijk, om meer aandacht te vragen voor 'local alternative care' voor families in de zogeheten 'zendende' landen. Deze families moeten worden voorzien van tenminste; minimale voorzieningen en ondersteuning in sociaal -economische - maar ook in juridische zin. Met de hoop dat; geforceerde adopties, tragische opsplitsing van familieleden en culturele en raciale dissociatie op den duur kan worden voorkomen.

Voor de andere kinderen waarvoor adoptie inderdaad een laatste optie is, moeten alle betrokkenen ervan kunnen uitgaan, niet in de laatste plaats de geadopteerden zelf, dat de adoptieprocedure correct verloopt en de inhoudelijke procedure gericht is op het belang van de geadopteerde en niet van wensouders en instanties. Institutioneel belang zou in deze zin ondergeschikt moeten zijn ten opzichte van het belang van deze adoptiekinderen.

Geadopteerden mede verantwoordelijk

De UAI voelt de noodzaak om een telkens weer de dialoog over adoptie aan te gaan. Mede om de positie en belangen van geadopteerden in het maatschappelijke debat een gezicht en een stem te geven. De UAI vindt dat er nu een moment is aangebroken, dat volwassen geadopteerden zich in het 'inter-nationale' debat mengen en daarbij de moeilijke onderwerpen waarmee adoptie vaak gepaard gaan, niet mogen ontwijken. Het is tijd, dat er niet over geadopteerden gesproken wordt maar met. Niet langer over 'het beter af zijn' maar over de gevolgen. Niet langer als geredde en/of beklagenswaardige kinderen maar als volwaardige en moedige mensen die elke dag bewijzen dat ze het leven aangaan in een wereld waarin ze veelal anoniem door het leven gaan.

Contact

Een ieder die algemeen geïnteresseerd is in adoptie en/of met mensen van de UAI een gesprek aan wil gaan en/of wil langskomen op één van de activiteiten van de UAI om zich nader te orienteren over de vele facetten van adoptie, is van harte welkom. Mail hiervoor met Joan Hansink op uai.jhansink@gmail.com !

Voor geadopteerden die de behoefte hebben, of ervaren dat ze op zoek zijn naar een plaats en een omgeving, om met andere geadopteerden en belanghebbenden van gedachten te wisselen over (hun) adoptie, of actief willen zijn op humanitair beleidsgebied aangaande adoptie, adoptiezorg of diverse projecten willen managen, zijn van harte welkom zich aan te sluiten bij de UAI.

Mat vriendelijke groet,

Hilbrand W.S. Westra
Voorzitter UAI NL

Geschiedenis van de UAI

Ontstaan

United Adoptees International is in 2006 opgericht door Munira Blom, Sonja van den Berg en Hilbrand Westra. Door een afstudeerproject van Munira Blom, dat als aandachtspunt; discriminatie en racisme ondervonden door interlandelijke geadopteerden had, is het idee ontstaan om onderwerpen die tot dan toe taboe waren onder geadopteerden en het adoptieveld meer aandacht te geven in een structurelere vorm. Hieruit is de huidige stichting UAI ontstaan.

Naam

De reden om een Engelse naam te gebruiken is voort gekomen uit het feit dat meerdere geadopteerden, individueel maar ook georganiseerd, wereldwijd op zoek waren en zijn naar een internationale verbinding. Hierdoor hoopt de UAI synergie te bewerkstelligen en een wereldwijd netwerk van geadopteerden aan te kunnen spreken om gezamenlijk onderwerpen die op het vlak liggen van internationale kinder - en mensenrechten en ‘belangen’ (rechten) van geadopteerden veilig te stellen.

United Adoptees International

United Adoptees International

De UAI is de eerste 'inter-nationale' organisatie voor geadopteerden onafhankelijk van het land van herkomst.

De UAI wil de nooit erkende rechten van geadopteerden (inter)nationaal aankaarten omdat zij van mening is, dat internationale mensenrechten ook voor hen toepassing zou moeten zijn.

De UAI participeert in vraagstukken die het maatschappelijke, politieke en culturele hart raken met betrekking tot adoptie.

Haar beleid kenmerkt zich door drie pijlers:

Bewustzijnswording,
Ontwikkeling,
Verandering,

van het adoptieveld in al haar facetten, met name daar waar de rechten en belangen van kinderen en geadopteerden in het gedrang komen.

Rechten van kinderen en hun ouders

In (in)directe zin wil de UAI opkomen voor de rechten van het kind en de ouders. Met name daar waar zij actief worden gelocaliseerd voor - 'Freed for' - adoptie door adoptiebemiddelende instanties, overheidsinstellingen en NGO's etc.

De belangen en rechten van Geadopteerden worden in geen enkel specifiek internationale mensenrecht verdragen genoemd. Vaak wordt door instanties verwezen naar de algemene rechten van de mens maar de praktijk leert dat dat voor velen geen oplossingen biedt in kader van maatschappelijke en juridische problemen en geschillen en dat geadopteerden daardoor meer dan eens aan het kortste eind trekken.

In steeds meer gevallen waar een adoptieprobleem naar de oppervlakte komt, leidt dit vaak tot een complex internationale (juridisch) probleem met mogelijk grote gevolgen voor de internationale diplomatieke betrekkingen. Meer dan eens is gebleken dat geadopteerden daardoor opnieuw 'de kind van de rekening worden'.

De UAI streeft naar een (h)erkenning van geadopteerden als een bijzondere groep binnen diverse (inter)nationale mensenverdragen waardoor rechten kunnen worden afgedwonen onder andere in kader van; het verkrijgen van achtergrond informatie over de familie(s) van herkomst, inzage en afgifte van (adoptie)dossiers en een evenredige juridische vertegenwoording en bijstand daar waar noodzakelijk.

Subsidiariteitsbeginsel

De UAI vindt dat bij elke individuele beslissing over een kind, waarvoor adoptie als optie wordt overwogen, deze ten minste getoetst dienen te worden aan het subsidiariteitsbeginsel zoals geformuleerd in het Haags Adoptieverdrag. Een kind kan pas voor interlandelijke adoptie in aanmerking komen wanneer is gebleken dat opneming (ter adoptie) van het kind bij familie of in een pleeg- of adoptiegezin in het land van herkomst niet mogelijk is. Men spreekt in dit verband wel van het subsidiariteitsbeginsel.

De UAI is van mening dat subsidiariteitsbeginsel uitgebreid dient te worden met; locale, en nationale voorzorg- en voorzieningssmaatregelen en oplossingen voor echte wezen (veel kinderen die als wezen worden geïdentificeerd door NGO's en onderzoekers hebben vaak nog een ouder of familie) dienen te worden gezocht alvorens adoptie als optie wordt overwogen. Ook cultuur eigen facetten als 'extended families' en opneming van kinderen in gezinnen zonder formele adoptie of pleegzorg moet als mogellijke optie worden overwogen in kader van extended en local alternative care systemen.

Omdat in vele landen en culturen 'formele pleegzorg' of zelfs adoptie niet bestaat, al is een dergelijk systeem wel fysiek aanwezig, wordt er vaak alsnog tot internationale adoptie overgegaan. Dit op basis van een westerse juridische toetsing in plaats van cultuur en maatschappelijk eigen gewoontes en gebruiken van het desbetreffende land.

UAI Gesprekspartner

De UAI en de Geadopteerden

De UAI streeft naar een evenredige deelname en een volwaardig partnerschap in het (inter)nationale adoptiedebat. De UAI streeft tevens naar evenredige vertegenwoordiging van geadopteerden als gesprekspartner voor overheden, instanties en beleidsvoerende adoptieorganisaties. Daarmee wilt zij opkomen voor de rechten van geadopteerden. Zij wordt in haar werk onder andere bijgestaan door diverse prominente geadopteerden en organisaties voor geadopteerden wereldwijd.

De UAI organiseert voor geadopteerden onder andere, gesprek & ontmoetingsgroepen, adoptie-opstellingsweekenden, thema & studiedagen en informatie uitwisselingsmomenten over diverse onderwerpen.

Daarnaast kunnen actieve donateurs (geadopteerden) gebruik maken van het adoptie-expertise centrum van de UAI waar informatie over diverse onderwerpen op te vragen valt. Tevens begeleiden mensen van de UAI geadopteerden bij dossierkwesties, rootsvragen en persoonlijke problemen betreffende adoptie.

De UAI en de Ouders

De UAI staat regelmatig in contact en steunt wereldwijd initiatieven om bewustzijn te creeeren over andere vormen van zorg voor ouders en opvang van kinderen buiten hun directe familiekring. De UAI staat in contact met zogeheten 'afstandsouders' in Nederland, Duitsland, België, Canada en Zuid Korea. Uitbreiding van dergelijke contacten worden altijd onderzocht. Zo steunen we ook het initiatief van Dr. Boas zijn werk voor het Korean Unwed Mothers Support Network for Korean Woman Development Institute. Daarnaast zijn we zeer trots op het werk van onze voorzitter van de UAI Raad van Advies, Nimal S. van Oort die met anderen Stichting Nona heeft opgericht om de ongehuwde moeders in Sri Lanka te steunen.

De UAI en de Adoptieouders

In de adoptiedriehoek mag natuurlijk het contact met adoptieouders niet ontbreken. Daarom streeft de UAI zoveel mogelijk om contact te maken en te onderhouden met, (aspirant) adoptieouders, en adoptieouder organisaties. Zo is de UAI biivoorbeeld commissielid van de Dag voor de Nationale Adoptiedialoog (DNA) waar ook adoptieouders in vertegenwoordigd zijn. De DNA dag is een activiteit waar deelnemers uit het (professionele) adoptieveld meerdere keren per jaar bijelkaar komen om over recente ontwikkelingen in het adoptieveld te praten.

UAI in Contact

Contact Instanties

Meer dan eens is adoptie een onderwerp van gesprek geworden voor betrokken instanties en diverse organisaties. Daarom probeert de UAI in contact te komen en te blijven met spelers uit het adoptieveld maar ook daarbuiten. Zo heeft de UAI onder andere contact met Unicef New York, Better Care Network NL, Vergunninghouders als Wereldkinderen en Meiling. De UAI heeft tevens contact met sociaal juridische instanties zoals onder andere inspectie jeugdzorg, raad voor de kinderbescherming en het ministerie van justitie ed.

Academisch Netwerk

De UAI beschikt tevens over een omvangrijk internationaal netwerk met onderzoeksinstituten en befaamde en minder befaamde onderzoekers uit de internationale wereld van het adoptieonderzoek. Bijvoorbeeld met Nederlandse wetenschappers als; Femmie Juffer, Rene Hoksbergen, Pien Bos en Anneke Vinke. Maar ook buitenlandse onderzoekers zoals; Anna Rastas (Finland), Peter Selman (UK), Richard Lee (USA), Kim Park Nelson (USA), Kay Johnson (USA), David Smolin (USA), Indigo Willing (Australie), Esben Leifsen (Zweden), Tobias Hubinette (Zweden) en vele anderen.

"The absence of the adoptee’s voice in this debate is surprising. Researchers must listen closely to adoptees to hear their hopes and desires, their gratitude and their resentments, their joys and their sorrows. Only by moving away from preconceived notions about adoption and entering the inner world of the adoptees can researchers ever hope to understand their experience and be helpful to them when needed"

David Brodzinsky, Adoption Father and Adoption Researcher 1993